Wicklow wol

Zondag, is het een prachtige dag geweest. Het zal een serie van dit soort dagen worden, heeft althans de weerman gezegd. Ik toog de bergen in, maar fotografeerde er wat bomen. Ieren zijn soms net Nederlanders; nu klagen ze weer dat het 'freezing' is. Dan hebben we het over 's nachts een paar graadjes onder nul, 's ochtends een beetje voorruit krabben en 's middags je sjaal niet vergeten. Ze hebben hier geweldige wol trouwens. En ze weven daar heerlijk spul van. Zaterdag heb ik een oranje sjaal gekocht, voor mij mag het nog even fris blijven. Over wol gesproken, of schapen, die heb je hier natuurlijk heel veel en die hebben hier ook veel vrijheid. En dat mekkert ook de hele tijd.
In de Wicklow Mountains vlakbij Sally Gap heb ik de auto geparkeerd bij een verlaten kerk, de dienst is net afgelopen. Ik ben er gestopt om in een vlakbij gelegen kloof af te dalen. Er staan groen bemoste bomen en er liggen grote, ook groene, rotsen waartussen water naar beneden spoelt. De rotsen zijn schitterend vloeiend uitgeslepen en glad en steil. En verder is er niemand. Alleen het geklauter is al leuk om te doen, of er een foto mee terug omhoog komt of niet. Bukken, draaien, rekken, hoog standpunt voor- en achteruit, weer een andere lens, afijn beetje pielen. In het bos is het fris en ruikt het aangenaam. Totdat ik net onder een brug door ben gegaan, upstream en upwind. Ik ruik iets anders.
Het is niet echt vies, maar ik kan het niet thuisbrengen. Na weer iets verder geklauterd enzo te zijn, zie ik om de hoek van een rots in de rivier een hoef met een schoon witte poot eraan. Dichterbij zie ik (een stuk van) zijn even witte romp. Nog een stap dichterbij schenkt me een blik op zijn kop. Voor reanimatie is het te laat. Het is best een schok alleen een schedel te zien, terwijl eerst (behalve weinig beweging) nauwelijks iets geks aan het dier te zien was. Wat ook gek is, is dat ik de eerder opgesnoven geur ineens als bijna walgelijk ervaar. Met een wijde boog er omheen ben ik verder gegaan. Op de terugweg, toch wat gefascineerd, zou ik eerder een juist beeld gekregen hebben, zonder alarmerende geuren; hij bleek van binnen helemaal leeg te zijn. Arm schaap, arm dier, toch.